حالت را می گیرم!

از این به بعد اسمش از خود راضی خواهد بود! از کل خصوصیات مثبت و منفی اش الان فقط همین تو ذهنم می چرخد! درست است گاهی دلم براش میسوزد و گاهی فکر میکنم با نمک است ولی نمی توانم منکر از خود راضی بودنش بشوم، می توانم؟
حالا گاهی شوخی و خنده متلک می گوید موردی نیست، ولی امشب بعد از اینکه جلوی پسرِ دیگری که حتی برای سلام کردن چوب خط می اندازیم تند تند چند تا متلک انداخت که مثلاً بگوید کل این هیکل که میبینید نمک است، چشمهایم را ریز کردم و لبخند زدم و رد شدم و تو دلم گفتم "حالت را میگیرم!" حال گرفتنش هم کاری ندارد. دردش میگیرد اگر بهش محل نگذاری خصوصاً وقتی شیرین کاری میکند! راه این است که با جدیت و سرد نگاهش کنی و بعد رویت را ازش برگردانی و از کنارش رد شوی... تا چند روز پایین نمی آید :)